Ziynet Eşyalarının Paylaşımı

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 220’nci maddesine göre eşlerden birinin yalnız kişisel kullanımına yarayan eşya ve mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan veya bir eşin sonradan miras yoluyla ya da herhangi bir şekilde karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği malvarlığı değerleri kişisel maldır. Taraflar arasında ziynet eşyalarının paylaşımı konusunda anlaşma mevcut ise paylaşım bu anlaşmaya göre gerçekleştirilir. Ziynet eşyalarının paylaşımı konusunda taraflar arasında anlaşma bulunmadığı takdirde yerel örf ve adetin varlığı iddia ve ispat edilirse bu kurala göre paylaşım gerçekleştirilir. Aksi takdirde erkeğe ve kadına takılan/verilen ve ekonomik değer taşıyan her şey kural olarak kendilerine aittir. Ne var ki takılar içinde karşı cinse özgü bir şey varsa o cinse verilmiş sayılır. Özgü olma konusunda çekişme varsa gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılmalıdır. Bilirkişi incelemesi sonucunda o şeyin her iki cinse özgü olduğu belirlenmişse o şey takılan/verilen eşe ait olur. Takı sandığı/torbasına konulan ekonomik değer taşıyan şeyin aidiyeti konusunda; konulan şey kadına ya da erkeğe özgü bir şey ise o cinse verilmiş sayılır, o şeyin her iki cinse özgü olduğu belirlenmişse ortak kabul edilmelidir

Esas  No : 2023/5704
Ka­rar No : 2024/2402

¸
T. C. Y A R G I T A Y 2 .  H U K U K  D A İ R E S İ

T Ü R K  M İ L L E T İ  A D I N A Y A R G I T A Y  İ L Â M I

Esas  No : 2023/5704
Ka­rar No : 2024/2402

İN­CE­LE­NEN KA­RA­RIN
MAH­KE­ME­Sİ : Kay­se­ri Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si 2. Hu­kuk Da­ire­si
TA­Rİ­Hİ : 04.05.2023
SA­YI­SI : 2023/766 E., 2023/834 K.
DA­VA­CI-DA­VA­LI : Çağ­la Ret­li ve­ki­li Avu­kat Ebru Nık­şat
DA­VA­LI-DA­VA­CI : Poy­raz Ret­li ve­ki­li Avu­kat Hal­dun Raçu
DAVA TA­Rİ­Hİ : 02.09.2020-07.09.2020
KA­RAR : Baş­vu­ru­nun esas­tan red­di
TEM­YİZ EDEN : Da­va­cı-kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li
İLK DE­RE­CE MAH­KE­ME­Sİ : Si­vas 1. Aile Mah­ke­me­si
TA­Rİ­Hİ : 09.01.2023 – Ek ka­rar ta­ri­hi 15.02.2023
SA­YI­SI : 2020/426 E., 2023/36 K.

Ta­raf­lar ara­sın­da­ki kar­şı­lık­lı bo­şan­ma ve ziy­net ala­ca­ğı da­va­sın­dan do­la­yı ya­pı­lan yar­gı­la­ma so­nun­da İlk De­re­ce Mah­ke­me­sin­ce her iki bo­şan­ma da­va­sı­nın ka­bu­lü­ne, ziy­net ala­ca­ğı da­va­sı­nın red­di­ne ka­rar ve­ril­miş­tir.

Ka­ra­rın da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li ta­ra­fın­dan is­ti­naf edil­me­si üze­ri­ne, Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­sin­ce baş­vu­ru­nun esas­tan red­di­ne ka­rar ve­ril­miş­tir.

Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si ka­ra­rı da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li ta­ra­fın­dan tem­yiz edil­mek­le; ke­sin­lik, süre, tem­yiz şar­tı ve di­ğer usul ek­sik­lik­le­ri yö­nün­den ya­pı­lan ön in­ce­le­me so­nu­cun­da, tem­yiz di­lek­çe­si­nin ka­bu­lü­ne ka­rar ve­ril­dik­ten ve Tet­kik Hâ­ki­mi ta­ra­fın­dan ha­zır­la­nan ra­por din­len­dik­ten son­ra dos­ya­da­ki bel­ge­ler in­ce­le­nip ge­re­ği dü­şü­nül­dü:

I. DAVA
Da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li dava di­lek­çe­sin­de özet­le; da­va­lı kar­şı da­va­cı er­kek ile aile­si­nin mü­vek­ki­li­ni ve aile­si­ni sü­rek­li ola­rak kü­çüm­se­di­ği­ni, ağza alın­ma­ya­cak söz­ler söy­le­di­ği­ni, aile­si­nin ev­li­lik­le­ri­ne mü­da­ha­le et­tik­le­ri­ni, er­ke­ğin sü­rek­li bas­kı ve fi­zi­ki şid­det uy­gu­la­dı­ğı­nı, ço­cuk­la­rı ile il­gi­len­me­di­ği­ni, mü­vek­ki­li­nin aile­si ile gö­rüş­me­si­ne izin ver­me­di­ği­ni, ka­zan­cı­nın er­kek ve ba­ba­sı­na ait ol­ma­sı­nı is­te­dik­le­ri­ni, ziy­net­le­ri­nin dü­ğün günü alı­na­rak geri ve­ril­me­di­ği­ni ile­ri sü­re­rek ta­raf­la­rın  4721 sa­yı­lı Türk Me­de­ni Ka­nu­nu­’­nun (4721 sa­yı­lı Ka­nun) 166 ncı mad­de­si­nin bi­rin­ci fık­ra­sı uya­rın­ca bo­şan­ma­la­rı­na, ve­lâ­ye­ti­nin an­ne­ye tev­di­ine, 100.000,00 TL mad­dî, 100.000,00 TL ma­ne­vî taz­mi­na­ta, ay­lık 1000.00 TL ted­bir yok­sul­luk na­fa­ka­sı­na, ay­lık  1.000.00 TL ted­bir ve iş­ti­rak na­fa­ka­sı­na,  ziy­net eş­ya­la­rı­nın ay­nen iade­si müm­kün ol­ma­dı­ğı tak­dir­de gün­lük be­de­li­nin tah­si­li­ne ka­rar ve­ril­me­si­ni ta­lep ve dava et­miş­tir.

II. CE­VAP
Da­va­lı kar­şı da­va­cı er­kek ve­ki­li ce­vap ve kar­şı dava di­lek­çe­sin­de özet­le; id­di­ala­rın asıl­sız ol­du­ğu­nu, ka­dı­nın, mü­vek­ki­li­ni, mes­le­ği­ni, aile­si­ni aşa­ğı­la­yı­cı be­yan­lar­da bu­lu­na­rak  psi­ko­lo­jik şid­det uy­gu­la­dı­ğı­nı, ka­dı­nın sü­rek­li aile­si­nin ya­nı­na git­mek için bas­kı yap­tı­ğı­nı an­cak mü­vek­ki­li­ne “an­ne­nin ba­ba­nın yü­zü­nü gör­mek is­te­mi­yo­rum, to­run­la­rı­nı gör­mek is­ti­yor­lar­sa Si­va­sa gel­sin gör­sün­ler” şek­lin­de be­yan­da bu­lun­du­ğu­nu, eko­no­mik ola­rak eşi­ne yar­dım­cı ol­ma­dı­ğı­nı, sü­rek­li ab­sürd is­tek­le­ri ol­du­ğu­nu, eşi­nin ha­be­ri ol­mak­sı­zın aile­si­ne para gön­der­di­ği­ni, sü­rek­li uyu­yup ev iş­le­ri ile il­gi­len­me­di­ği­ni, son ola­rak ka­dı­nın, am­ca­sı­nın oğ­lu­nun dü­ğü­nü için ziy­net eş­ya­la­rı­nı ya­nı­na ala­rak git­ti­ği­ni, son­ra­sın­da mü­vek­ki­li­ne “sen ar­tık ço­cu­ğu rü­yan­da gö­rür­sün, ben gel­mi­yo­rum eve” şek­lin­de be­yan­da bu­lun­du­ğu­nu ile­ri sü­re­rek ta­raf­la­rın bo­şan­ma­la­rı­na, ve­lâ­ye­tin ba­ba­ya tev­di­ine, 100.000,00TL mad­dî ve 100000,00 TL ma­ne­vî taz­mi­na­ta ka­rar ve­ril­me­si­ni ta­lep ve dava et­miş­tir.

III. İLK DE­RE­CE MAH­KE­ME­Sİ KA­RA­RI
1.İlk De­re­ce Mah­ke­me­si­nin yu­ka­rı­da ta­rih ve sa­yı­sı be­lir­ti­len ka­ra­rı ile er­ke­ğin ken­di kök aile­si­nin ev­li­lik bir­li­ği­ne mü­da­ha­le­si­ne en­gel ol­ma­dı­ğı gibi or­tak ço­cu­ğun is­mi­nin anne ve baba ta­ra­fın­dan ko­nul­ma­sı ku­ra­lı ve ade­ti­ne dahi ay­kı­rı ha­re­ket ede­rek da­va­lı kar­şı da­va­cı­nın ba­ba­sı­nın is­te­miy­le ço­cu­ğun is­mi­nin Ege­men ola­rak be­lir­len­di­ği, er­ke­ğin, da­va­cı kar­şı da­va­lı­ya to­kat at­tı­ğı­nı ik­rar eder şe­kil­de me­saj ka­yıt­la­rı kar­şı­sın­da fi­zi­ki şid­de­tin de bu­lun­du­ğu, ka­dı­nın kök aile­siy­le gö­rüş­me­le­ri­ni sı­nır­lan­dır­dı­ğı, er­ke­ğin te­le­fo­nu ile da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dı­nın te­le­fon­la­rı­nı eş­le­ye­rek da­va­cı kar­şı da­va­lı­yı ko­num üze­rin­den ta­kip edi­le­bi­lir hale ge­tir­di­ği, ka­dı­nın da, er­ke­ğin kök aile­si ile gö­rüş­me yan­lı­sı ol­ma­dı­ğı, yap­mış ol­du­ğu gö­rüş­me­le­ri ise zo­ra­ki ye­ri­ne ge­tir­di­ği, er­ke­ği ge­li­ri ve mes­le­ği ko­nu­sun­da aşa­ğı­la­ya­cak ve kü­çük gö­recek şe­kil­de söy­lem­ler­de bu­lun­du­ğu, er­ke­ğin ka­dın ile ba­rış­mak is­te­yip  bu yön­de or­tak ko­nu­ta dö­nü­şü­nü sağ­la­mak yö­nün­de­ki gi­ri­şim­le­ri­ne ce­vap ver­me­di­ği, özel­lik­le mad­dî yön­den şart­lar ile­ri sü­re­rek ba­rış­ma gi­ri­şi­mi­ni zora sok­tu­ğu, er­ke­ğin gı­ya­bın­da ken­di­si­ni sev­me­di­ği, bir­lik­te ya­şa­mak is­te­me­di­ği, ay­rıl­mak is­te­di­ği­ni be­yan eder tarz­da ifa­de­le­ri­nin bu­lun­du­ğu, yine ki­şi­sel iliş­ki kap­sa­mın­da er­ke­ğe or­tak ço­cu­ğun ayak­ka­bı­la­rı­nı fır­la­ta­rak ma­kul gö­rü­le­bi­lecek tep­ki­nin dı­şın­da ey­lem­de bu­lun­du­ğu, ve am­ca­sı­nı oğ­lu­nun dü­ğü­nü­ne git­me sa­iki ile or­tak ko­nut­tan ay­rıl­dık­tan son­ra tek­rar  dön­me­di­ği, di­ğer id­di­ala­rın ta­raf­lar­ca is­pat­lan­ma­dı­ğı, ta­raf­la­rın eşit ku­sur­lu ol­du­ğu ge­rek­çe­siy­le her iki da­va­nın ka­bu­lü ile ta­raf­la­rın bo­şan­ma­la­rı­na, ve­lâ­ye­tin an­ne­ye tev­di­ine, ço­cuk ya­ra­rı­na ay­lık 300,00 TL ted­bir, 1000,00 TL iş­ti­rak na­fa­ka­sı­na, ka­dı­nın yok­sul­lu­ğa düş­me­ye­ce­ğin­den yok­sul­luk na­fa­ka­sı ta­le­bi­nin red­di­ne, eşit ku­sur se­be­biy­le ta­raf­la­rın taz­mi­nat ta­lep­le­ri­nin red­di­ne, is­pat­la­na­ma­yan ziy­net ala­ca­ğı ta­le­bi­nin de red­di­ne ka­rar ve­ril­miş­tir.

2. İlk De­re­ce Mah­ke­me­si­nin 15.02.2023 ta­rih­li ka­ra­rı ile da­va­lı kar­şı da­va­cı er­kek le­hi­ne red­de­di­len ziy­net ala­ca­ğı yö­nün­den 44.589.38 TL nis­pi ve­kâ­let üc­re­ti tak­di­ri­ne yer ve­ril­miş­tir.

IV. İS­Tİ­NAF
A. İs­ti­naf Yo­lu­na Baş­vu­ran­lar
İlk De­re­ce Mah­ke­me­si­nin yu­ka­rı­da be­lir­ti­len asıl ve ek ka­ra­rı­na kar­şı da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li is­ti­naf baş­vu­ru­sun­da bu­lun­muş­tur.

B. İs­ti­naf Se­bep­le­ri
Da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li is­ti­naf di­lek­çe­sin­de özet­le; bo­şan­ma yö­nün­den ka­ra­ra iti­raz et­me­di­ği­ni be­lir­te­rek ku­sur, red­de­di­len taz­mi­nat ve yok­sul­luk na­fa­ka­sı ile ted­bir ve iş­ti­rak na­fa­ka­la­rı­nın mik­ta­rı, ziy­net ala­ca­ğı ta­le­bi­nin red­di ve ve­kâ­let üc­re­ti­ne iliş­kin ta­mam­la­ma ka­ra­rı yö­nün­den İlk De­re­ce Mah­ke­me­si ka­ra­rı­nın kal­dı­rı­la­rak ta­lep­le­ri doğ­rul­tu­sun­da ka­rar ve­ril­me­si­ni iss­te­miş­tir.

C. Ge­rek­çe ve So­nuç
Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si­nin  yu­ka­rı­da ta­rih ve sa­yı­sı be­lir­ti­len ka­ra­rı ile İlk De­re­ce Mah­ke­me­si­nin ka­ra­rın­da her­han­gi bir isa­bet­siz­lik bu­lun­ma­dı­ğı ge­rek­çe­siy­le da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dı­nın is­ti­naf baş­vu­ru­su­nun 6100 sa­yı­lı Hu­kuk Mu­ha­ke­me­le­ri Ka­nu­nu’nun  (6100 sa­yı­lı Ka­nun) 353 üncü mad­de­si­nin bi­rin­ci  fık­ra­sı­nın (b) ben­di­nin (1) inci alt ben­di ge­re­ğin­ce esas­tan red­di­ne ka­rar ve­ril­miş­tir.

V. TEM­YİZ
A. Tem­yiz Yo­lu­na Baş­vu­ran­lar
Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si­nin yu­ka­rı­da be­lir­ti­len ka­ra­rı­na kar­şı sü­re­si için­de da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li tem­yiz is­te­min­de bu­lun­muş­tur.

B. Tem­yiz Se­bep­le­ri
Da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li tem­yiz di­lek­çe­sin­de özet­le;  is­ti­naf se­bep­le­ri­ni tek­rar­la Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si ka­ra­rı­nın usul ve ka­nu­na ay­kı­rı bu­lun­du­ğu­nu ile­ri sü­re­rek; ku­sur, red­de­di­len taz­mi­nat ve yok­sul­luk na­fa­ka­sı ile ted­bir ve iş­ti­rak na­fa­ka­la­rı­nın mik­ta­rı, ziy­net ala­ca­ğı ta­le­bi­nin red­di ve ve­kâ­let üc­re­ti­ne iliş­kin ta­mam­la­ma ka­ra­rı yö­nün­den ka­ra­rın bo­zul­ma­sı­na ka­rar ve­ril­me­si­ni ta­lep et­miş­tir.

C. Ge­rek­çe
1. Uyuş­maz­lık ve Hu­ku­ki Ni­te­len­dir­me
Uyuş­maz­lık, ta­raf­lar­ca açı­lan kar­şı­lık­lı bo­şan­ma da­va­sın­da ta­raf­lar ara­sın­da or­tak ha­ya­tı te­me­lin­den sar­sa­cak de­re­ce­de ve bir­li­ğin de­va­mın­da im­kan ver­me­yecek ni­te­lik­te bir ge­çim­siz­lik bu­lu­nup bu­lun­ma­dı­ğı, ka­dı­na yük­le­nen ku­sur­lu dav­ra­nış­la­rın ger­çek­le­şip ger­çek­leş­me­di­ği, ka­dı­nın taz­mi­nat ve yok­sul­luk na­fa­ka­sı ta­le­bi­nin ye­rin­de olup ol­ma­dı­ğı, ço­cuk için hük­me­di­len na­fa­ka­la­rın hak­ka­ni­ye­te ve dos­ya kap­sa­mı­na uy­gun olup ol­ma­dı­ğı ve ziy­net ala­ca­ğı ta­le­bi­nin red­di­nin isa­bet­li olup ol­ma­dı­ğı buna bağ­lı ola­rak er­kek le­hi­ne tak­dir edi­len ve­kâ­let üc­re­ti  nok­ta­sın­da top­lan­mak­ta­dır.

2. İl­gi­li Hu­kuk
4721 sa­yı­lı Ka­nu­n­’un 4 üncü, 166 ncı mad­de­si­nin bi­rin­ci ve ikin­ci fık­ra­sı,169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 220 nci,  330 uncu, mad­de­le­ri. 6100 sa­yı­lı Ka­nu­n­’un 323 üncü, 326 ncı,  370 inci ve  371 inci  mad­de­le­ri.  6098 sa­yı­lı Türk Borç­lar Ka­nu­nu­’­nun 50, 51 inci mad­de­le­ri.

3. De­ğer­len­dir­me
1.Ta­raf­la­rın id­dia, sa­vun­ma ve da­yan­dık­la­rı bel­ge­le­re, uyuş­maz­lı­ğın hu­ku­ki ni­te­len­di­ril­me­si ile uy­gu­lan­ma­sı ge­re­ken hu­kuk ku­ral­la­rı­na, dava şart­la­rı­na, yar­gı­la­ma­ya hâ­kim olan il­ke­le­re, is­pat ku­ral­la­rı­na ve tem­yiz olu­nan ka­rar­da be­lir­ti­len ge­rek­çe­le­re göre da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın ve­ki­li­nin aşa­ğı­da­ki pa­rag­raf­la­rın  kap­sa­mı dı­şın­da­ki tem­yiz iti­raz­la­rı ye­rin­de gö­rül­me­miş­tir .
2.Ziy­net; al­tın, gü­müş gibi kıy­met­li ma­den­ler­den ya­pıl­mış olup; in­san­lar ta­ra­fın­dan ta­kı­lan süs eş­ya­sı ola­rak ta­nım­lan­mak­ta­dır (Yıl­maz, E., Hu­kuk Söz­lü­ğü, An­ka­ra 2011, s. 1529). Ziy­net eş­ya­sı­nı ev­li­lik mü­na­se­be­tiy­le ge­lin ve da­ma­da ve­ri­len he­di­ye­ler ola­rak ta­nım­la­mak müm­kün­dür. Bu bağ­lam­da, bi­le­zik, al­tın ke­lep­çe, kol­ye, ger­dan­lık, takı seti, bi­lek­lik, saat, küpe ve yü­zük gibi ta­kı­lar, ziy­net eş­ya­sı ola­rak ka­bul edil­mek­te­dir (Sa­ğı­roğ­lu, M.Ş., Ziy­net Da­va­la­rı, İs­tan­bul 2013, s.3).
3.Bu nok­ta­da “ki­şi­sel mal” kav­ra­mı­nın ya­sal ola­rak na­sıl dü­zen­len­di­ği üze­rin­de du­rul­ma­lı­dır:
4721 sa­yı­lı Türk Me­de­ni Ka­nu­nu’nun (4721 sa­yı­lı Ka­nun) 220 nci mad­de­sin­de;
“Aşa­ğı­da sa­yı­lan­lar, ka­nun ge­re­ğin­ce ki­şi­sel mal­dır:
1. Eş­ler­den bi­ri­nin yal­nız ki­şi­sel kul­la­nı­mı­na ya­ra­yan eşya,
2. Mal re­ji­mi­nin baş­lan­gı­cın­da eş­ler­den bi­ri­ne ait bu­lu­nan veya bir eşin son­ra­dan mi­ras yo­luy­la ya da her­han­gi bir şe­kil­de kar­şı­lık­sız ka­zan­ma yo­luy­la elde et­ti­ği mal­var­lı­ğı de­ğer­le­ri,
3. ma­ne­vî taz­mi­nat ala­cak­la­rı,
4. Ki­şi­sel mal­lar ye­ri­ne ge­çen de­ğer­ler.”
ki­şi­sel mal ola­rak sa­yıl­mış­tır. Bu nok­ta­da be­lir­til­me­li­dir ki, eş­le­re iliş­kin her tür­lü gi­yim eş­ya­sı, mü­cev­her, saat, ta­kı­lar, spor araç ve ge­reç­le­ri, cep te­le­fon­la­rı, göz­lük, mak­yaj mal­ze­me­si gibi sa­de­ce ki­şi­sel kul­la­nı­ma yö­ne­lik ku­ral ola­rak ta­şı­nır­lar­dan olu­şan, is­tis­nai ola­rak ta­şın­maz mal­lar 4721 sa­yı­lı Ka­nu­nun 220 inci mad­de­si­nin bi­rin­ci fık­ra­sı­na göre o eşin ki­şi­sel ma­lı­dır (Du­ral, M., Öğüz T., Gü­müş M.A., Türk Özel Hu­ku­ku, C.III, Aile Hu­ku­ku, s.218).
4. Da­ire­mi­zin ön­ce­ki iç­ti­hat­la­rı, “ak­si­ne bir an­laş­ma ya da örf âdet ku­ra­lı ol­ma­dı­ğı tak­dir­de, dü­ğün­de kim ta­ra­fın­dan han­gi eşe ne ve­ri­lir­se ve­ril­sin, ne ta­kı­lır­sa ta­kıl­sın (ziy­net eş­ya­sı, al­tın, dö­viz, TL vs.) bun­la­rın hep­si ka­dı­na ait sa­yı­lır” yö­nün­dey­di.  An­cak top­lu­mu­zun  ge­le­nek ve gö­re­nek­le­ri­nin za­man­la de­ği­şik­li­ğe uğ­ra­ma­sı, eko­no­mik ve hu­kuk­sal iliş­ki­le­rin di­na­mik ya­pı­sı ve özel­lik­le; dü­ğün­ler­de ka­dı­na özgü ziy­net eş­ya­la­rı­nın dı­şın­da, or­tak bir ya­şam kur­ma aşa­ma­sın­da olan eş­le­re mad­dî kat­kı sağ­la­mak ama­cıy­la, eko­no­mik de­ğe­ri olan baş­ka şey­le­rin de  ta­kıl­ma­sı/ve­ril­me­si, dik­ka­te alı­na­rak,  dü­ğün­de eş­le­re ta­kı­lan/ve­ri­len ve eko­no­mik de­ğe­ri olan eş­ya­lar­la il­gi­li da­va­lar­da, Da­ire­mi­zin iç­ti­hat­la­rın­da de­ği­şik­li­ğe gi­dil­me­si zo­run­lu­lu­ğu doğ­muş­tur. Bu ko­nu­da Da­ire­mi­zin il­ke­sel ni­te­lik­te­ki yeni gö­rü­şü­ne göre; “Ta­raf­lar ara­sın­da ziy­net eş­ya­la­rı­nın pay­la­şı­mı ko­nu­sun­da an­laş­ma mev­cut ise pay­la­şım bu an­laş­ma­ya göre ger­çek­leş­ti­ri­lir. Ziy­net eş­ya­la­rı­nın pay­la­şı­mı ko­nu­sun­da ta­raf­lar ara­sın­da an­laş­ma bu­lun­ma­dı­ğı tak­dir­de ye­rel örf ve ade­tin var­lı­ğı id­dia ve is­pat edi­lir­se bu ku­ra­la göre pay­la­şım ger­çek­leş­ti­ri­lir. Aksi tak­dir­de er­ke­ğe ve ka­dı­na ta­kı­lan/ve­ri­len ve eko­no­mik de­ğer ta­şı­yan her şey ku­ral ola­rak ken­di­le­ri­ne ait­tir. Ne var ki ta­kı­lar için­de kar­şı cin­se özgü (ka­dı­na ya da er­ke­ğe özgü) bir şey var­sa o cin­se ve­ril­miş sa­yı­lır. Özgü olma ko­nu­sun­da çe­kiş­me var­sa ve ge­rek­ti­ğin­de bi­lir­ki­şi in­ce­le­me­si ya­pıl­ma­lı­dır. Bi­lir­ki­şi in­ce­le­me­si so­nu­cun­da o şe­yin her iki cin­se özgü ol­du­ğu be­lir­len­miş­se o şey ta­kı­lan/ve­ri­len eşe ait olur. Takı san­dı­ğı/tor­ba­sı­na ko­nu­lan eko­no­mik de­ğer ta­şı­yan şe­yin aidi­ye­ti ko­nu­sun­da;  ko­nu­lan şey ka­dı­na ya da er­ke­ğe özgü bir şey ise o cin­se ve­ril­miş sa­yı­lır, o şe­yin her iki cin­se özgü ol­du­ğu be­lir­len­miş­se or­tak ka­bul edil­me­li­dir” yö­nün­de­dir. Uyuş­maz­lık, ta­raf­la­rın id­dia ve sa­vun­ma­la­rı da dik­ka­te alı­na­rak bu il­ke­ler doğ­rul­tu­sun­da çö­zül­me­li­dir.
5.He­men be­lir­til­me­li­dir ki, is­pat yükü ha­ya­tın ola­ğan akı­şı­na ay­kı­rı du­ru­mu id­dia eden ya da sa­vun­ma­da bu­lu­nan kim­se­ye dü­şer. (6100 sa­yı­lı Ka­nun m.190) Di­ğer ta­raf­tan 4721 sa­yı­lı Ka­nu­nun 222 inci mad­de­si­nin bi­rin­ci fık­ra­sın­da da yine aynı Ka­nu­nun 6 ncı mad­de­si ile pa­ra­lel­lik gös­te­ren “Be­lir­li bir ma­lın eş­ler­den bi­ri­ne ait ol­du­ğu­nu id­dia eden kim­se, id­di­ası­nı is­pat et­mek­le yü­küm­lü­dür” şek­lin­de­ki dü­zen­le­me ile de is­pat yü­kü­nün kime ait ol­du­ğu hu­su­su gös­te­ril­miş­tir. Ziy­net ala­ca­ğı da­va­la­rın­da da ola­ğan olan ka­dı­na özgü ziy­net eş­ya­la­rı­nın ka­dın eşin hi­ma­ye­sin­de bu­lun­ma­sı­dır. Bu­nun ak­si­ni id­dia eden ka­dın eş id­di­ası­nı is­pat­la mü­kel­lef­tir. Ziy­net eş­ya­sı da­va­sın­da dava ko­nu­su al­tın­la­rın var­lı­ğı ve bu al­tın­la­rın ka­dın eşte ol­ma­dı­ğı şüp­he­ye yer ver­me­yecek şe­kil­de is­pat­lan­ma­lı­dır.
6.Di­ğer yan­dan, “Hâ­kim, ta­raf­la­rın ta­lep so­nuç­la­rıy­la bağ­lı­dır; on­dan faz­la­sı­na veya baş­ka bir şeye ka­rar ve­re­mez. Du­ru­ma göre, ta­lep so­nu­cun­dan daha azı­na ka­rar ve­re­bi­lir” (6100 sa­yı­lı Ka­nun m. 26/1)
7.Bu açık­la­ma­lar ışı­ğın­da so­mut olay de­ğer­len­di­ril­di­ğin­de, da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dın dava di­lek­çe­sin­de, ev­len­dik­ten son­ra ev­le­ri ol­ma­dı­ğı için er­ke­ğin aile­si­nin ya­nın­da kal­dık­la­rı­nı, er­ke­ğin aile­si­nin mü­vek­ki­lin dü­ğün ta­kı­la­rı­nı is­te­di­ği­ni, “biz­de kal­sın, geri ve­re­ce­ğiz” de­dik­le­ri­ni ama iade edil­me­di­ği­ni  ile­ri sü­re­rek gram­la­rı fark­lı­lık gös­te­ren 24 adet bi­le­zik, 35 çey­rek al­tın, 4 ya­rım, 6 tam al­tın ve 3 grem­se diye ta­bir edi­len ziy­net­le­rin iade­si­ni, bu müm­kün de­ğil­se be­de­li­nin iade­si­ni ta­lep et­miş, da­va­lı kar­şı da­va­cı er­kek ise ce­vap di­lek­çe­sin­de ziy­net­le­rin ka­dı­nın uh­de­sin­de ol­du­ğu­nu be­lir­te­rek da­va­nın red­di­ni sa­vun­muş­tur.
8. Da­va­cı kar­şı da­va­lı ka­dı­nın de­lil ola­rak sun­du­ğu ve er­kek ta­ra­fın­dan in­kar edil­me­yen me­saj ka­yıt­la­rı­na göre de ka­dı­nın er­kek­ten al­tın­la­rı­nı ge­tir­me­si is­ten­di­ğin­de er­ke­ğin “söz ge­ti­re­ce­ğim, bık­tım ar­tık bu ko­nu­dan ye­ter” de­di­ği an­la­şıl­mış­tır. Da­va­lı kar­şı da­va­cı er­kek, 03.11.2022 ta­rih­li di­lek­çe­de bu me­saj ka­yıt­la­rın­dan son­ra­ki bir ta­rih­te bi­le­zik­le­rin tes­lim edil­di­ği­ni ve ziy­net­le­rin ka­dın­da ol­du­ğu­nu be­yan et­miş­tir. Bu du­rum­da is­pat yükü yer de­ğiş­ti­re­rek er­ke­ğe geç­miş olup da­va­lı kar­şı da­va­cı er­kek ziy­net­le­rin uh­de­sin­de ol­ma­dı­ğı­nı ve ka­dı­na iade edil­di­ği­ni su­nu­lan de­lil­ler­le is­pat­la­ya­ma­mış­tır. O hal­de,  ta­le­be konu edi­len ve di­lek­çe­ler aşa­ma­sın­da­ki id­dia ve sa­vun­ma­lar ile özel­lik­le da­va­lı kar­şı da­va­cı er­ke­ğin dava ko­nu­su ziy­net­ler­le il­gi­li aidi­yet sa­vun­ma­sı da bu­lun­ma­dı­ğı dik­ka­te alı­na­rak ziy­net eş­ya­la­rı yö­nün­den da­va­nın ka­bu­lü­ne ka­rar ve­ril­me­si ge­re­kir­ken ya­zı­lı ge­rek­çe ile red­di­ne ka­rar ve­ril­me­si doğ­ru gö­rül­me­miş, boz­ma­yı ge­rek­tir­miş­tir.

VI. KA­RAR
Açık­la­nan  se­bep­ler­le;
1.Tem­yiz olu­nan, İlk De­re­ce Mah­ke­me­si ka­ra­rı­na kar­şı is­ti­naf baş­vu­ru­su­nun esas­tan red­di­ne iliş­kin Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si ka­ra­rı­nın ziy­net ala­ca­ğı da­va­sı yö­nün­den KAL­DI­RIL­MA­SI­NA,

2.İlk De­re­ce Mah­ke­me­si ka­ra­rı­nın ziy­net ala­ca­ğı da­va­sı­nın red­di ile buna yö­ne­lik ve­kâ­let üc­re­ti yö­nün­den BO­ZUL­MA­SI­NA,

3.Yu­ka­rı­da (1) nu­ma­ra­lı  pa­rag­raf­ta  be­lir­til­di­ği  üze­re  tem­yiz olu­nan Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si ka­ra­rı­nın
boz­ma kap­sa­mı dı­şın­da ka­lan tem­yi­ze konu bö­lüm­le­rin 6100 sa­yı­lı Ka­nu­n­’un 370 inci mad­de­si­nin bi­rin­ci fık­ra­sı uya­rın­ca ONAN­MA­SI­NA,

Pe­şin alı­nan tem­yiz ka­rar har­cı­nın is­tek ha­lin­de tem­yiz ede­ne iade­si­ne,

Dos­ya­nın ka­ra­rı ve­ren İlk De­re­ce Mah­ke­me­si­ne, boz­ma ka­ra­rı­nın bir ör­ne­ği­nin ka­ra­rı ve­ren Böl­ge Ad­li­ye Mah­ke­me­si­ne gön­de­ril­me­si­ne,

04.04.2024 ta­ri­hin­de oy­bir­li­ğiy­le ka­rar ve­ril­miş­tir.